هیچ وقت از کافی شاپ خوشم نیومده .وقتی که آدمای رنگارنگ رو می بینم که به زور دارن به هم لبخند می زنن حالم به هم می خوره .
بعد از مدتها یه روز ر فتم به یکی از کافی شاپ ها همین طور که داشتم به مردم نگاه می کردم دیدم که یه دختر آدامس فروش کو چولو اومد تو و رفت پشت یه میز نشت .
برام خیلی جالب بود پیش خدمتی که خیلی ادعای انسانیتش می شد به سمت اون دختر بچه یورش برد تا اون رو بیرون بندازه.
دختر بچه با اعتماد به نفس کامل گفت : پولش رو می دم هیچ چیز مجانی نمی خوام!
کمی پاش رو تکون داد در حالی که زیر نگاه سنگین بقیه بود به پیش خدمت گفت : یه بستنی میوه ای چنده ؟
پیش خدمت با بی حوصله گی گفت پنجتومن.
دختر بچه دست کرد توی لباسش و پولاش رو بیرون آورد و شروع به شمردن پولاش کرد . بعد دوباره گفت یه بستنی ساده چنده؟
پیش خدمت بی حوصله تر از دفعه ی قبل گفت سه تومن.
دختر آدامس فروش گفت یه بستنی ساد ه بدید.
پیش خدمت یه بستنی براش آورد که فکر نمی کنم که خیلی هم ساده بود !
(احتما لا" مخلوطی از ته مونده ی بقیه ی بستنی ها )
دختر بستنی رو خورد و سه تومن به صندوقدار داد ورفت. وقتی که پیش خدمت برای بردن ظرف بستنی اومد دید دختر کنار ظرف بستنی دو تومن مچاله شده ی دیگه برای انعام گذاشت.
|
+| نوشته شده توسط
زهرا در یکشنبه دهم تیر 1386
|
سلام
امروز با اينكه ي دونستم زهرا هنرستان و پريسا البرز بازم چشمم به در ورودي بود تا بيان راستي پريسا ي بي وفا خبري نمي گيري حداقل براي دفتر رياضيت يه زنگ به ما بزن زهرا تو ديگه چرا حالا ازمون قبول ميشي به من خبر نميدي در هر صورت اميدوارم هردوتون هر جاي اين كره خاكي هستين موفق باشين و دوستتونو فراموش نكنين.راستي چقدر دلم ميخواهد دوستيمون ادامه داشته باشه تا ابد و براي هميشه شما هم برام دعا كنيد تا لياقت نگه داشتنه دوستاي خوبي مثل شمارو داشته باشم
.اينم بگم كه علي كرمي عظيمي عسكري عباسي عرب طاهري و من باهم تو يه كلاسيم(تجربي) سميرا و مريم عباديهم تو يه كلاسن(رياضي).خوب ديگه بايد برم خونه تا مامانم نگه از همين روز اول رفته شيطوني.